Pulubi

 

photo courtesy of http://www.tumblr.com/tagged/pulubi?before=1306484998

Umagang kay ganda ang sikat ng araw
Mayrong naghihintay- daang tutuusin
Sa Kalam  na diwa, buhay niyang halaw
Sakaling magtapos ngayo'y lulubusin

Agahan sa timba, pangako'y dakmain
'Sang tipak ng siopao pilak na makinang
Sikmura'y kukulog, musmos na pinain
Sa tuklaw ng ahas oras ay 'di bilang

Binalot sa gintong ang putik ng palad
Sa bawat pagkagat langit ay linamnam
Dukha ma'y prinisipe- igalang, itulad
Hari ng hagupit sa kalyeng inasam

Tatakbo ang oras hanggang sa mahapo
Piliting mauna sa takbo ng madla
Ang manhid na kalyo ng lipunang gapo
Makapahinga man laya ay itudla

Kumot na kay nipis binalot ay buhay
Sa namamaluktot, lamig di magmaliw
Pagod ma'y mapawi, lungkot ay mawalay
Samyo ng ginhawa saglit na maaliw

Sa muling pagkalam, dapithapong sawi
Napagtagumpayan ang awang sinubok
Manlilimos muli para may pantawid
Sa gabing ang buwan matutuwa sa lugmok

Itong lumang pluma bahagyang may tangis
Pusong inambahan ng lungkot at ngawa
Ang tagasawata nawalan ng bangis
Sa kaunting limos masagip ng tuwa

08/26/12

Starbucks

Manunula nga ba muli ang pag-ibig?
Hihigop ng kape at sayo'y titig.
Usok ay ibuga, sa yosing may bisig,
Sa diwa't damdamin mayro'ng paghihimig.

Iiyak na naman itong mga titik.
Lubha ang pasakit sa pusong natinik.
Mayroong paglaya, kandilang tinirik,
Tiwalang natunaw sa pusong nalintik.

Sa nanuyong luha uusbong ang laya.
Sa himig at tinig ng tulang nag-aya;
Limutin ang lungkot, muling sumaya.
Ikaw aking irog, mahilig mandaya.

Pa'no magtiwala kung ito'y nawasak?
Magpapakalunod sa kape ng starbucks.
Tulungang maghilom ang pusong natarak;
Talinhaga sa'kin ang 'yong binabalak.

08/17/12
Revised version http://torquedsenyorita.blogspot.com/2010/07/starbucks.html

[P]ir[A]son[G] n[A]ka[S]il[A]y

kung muling dadaloy
manumbalik kaya
pusong may panaghoy
ibig nga'y paglaya

marahang pagpukaw
sa pusong nahimlay
halik ng pagtanaw
yakap ang pagsilay

ang hungkag na puso
natigang na libog
nitong musang tuso
tulungang tumibok

mga talinhaga
tula ang ihandog
tamis ng pagdaka
pag-ibig ang tugtog        




//12-16-2011//

Mandaragit

Ikaw nga ay sakim aking mangingibig
Naghihintay lamang sa'king kahinaan
Masugid mag-abang sa puso kong sabik
Ang iyong karimlan sa akin ilaan

Ikaw ay matindi, lasong nanunuot
Diwang kinikitil, inalay ay tula
Tumatagas tagas siniksik mong puot
Mula sa pag-irog, galit ang pinunla

Ikaw rin ang uod sa bulok kong sugat
Paglamon, paggayat, busog sa'king laman
Pagdurusa'y pino ang kurot sa ugat
Dugong idinahak, sa iyo ay yaman

Iyong ala-ala saki'y nakatarak
Diniin sa pusong dagta ay malagkit
Bawat mapulsuhan iyong winawarak
Iyong inaangkin, ako ang dinagit

Kung magbigay lunas ang 'yong pag-aangkin
Ahas na alindog, kamandag sa tuklaw
Ariin mong buo, tuluyan nang dakpin
Palayain ako sa'king pagkapanglaw









Written: December 24, 2011
//habang ang pag-ibig ay nanatiling hawla ng aking puso//

Resurrection

So empty and shallow
Embrace that lingers
Kisses in the shadow
Of your lips and fingers  

The long awaited peace
In the arms of my dear
The sweet touches I miss
Took away all my fear

Are we back to our lies?
Blinded by fancy talks
Our great rhythms that flies
The poetry that mocks

I try to stand so tall
My grace you tried to steal
My resistance to fall
Has taken all that's real

Still water was disturbed
I fancy you again
All hatred was absorbed
My acceptance began

Now, emptiness is filled
I long for more and more
Hopeful for love to lead
Our poems will never sore



//December 2011//

pula at guhit

nagtatampisaw, gumuguhit
ang linyang itim sa binilog
pulang matinding nag-iinit
pinukaw diwang natutulog


pulang buhok, namulang buhok
nasaksak ng bolo, namula
mariin ang pagkakatusok
ulit ulitin ang paghila


galit na galit ang pagtarak
sa madugong papel ng pluma
sumuka, wagas na pagdahak
damdaming sa dibdib naluma


kahit duguan itong sugat
kailanman, di maghihilom
kung ang pagluha man ay dagat
masayang saktan sa pagtikom


at maglaro sa kaisipan
guhit na talagang malikot
bilugin ang pulang katipan
patuloy sa diwa'y kumamot

Foreplay

I am dreaming
Of the ways I could die

My sanity is beside me
Losing
Breaking
Melting
Then I'm dying...

I am hanging in the bathroom
Neck tied
And in the middle
Of the room
Slowly
I die
Grasping for every breathe
But
Not fighting death
My body fights
But the soul
elopes
with death

I am dreaming
again
and again
Every time that the year ends
Every time that the lonely year ends

I am bleeding
In my room
On my bed
With sheets so red, bloody
Beside me is my sanity
Lacerated my skin

my veins

my soul...
Eloping with death

I am dreaming
repeatedly foreseeing
the death

the excruciating pain
of eloping with death

the ecstasy of happiness
in the height of freedom...
from life's sharp claws

I see me
Innocently walking

Then I am stabbed
With a mighty knife
Shiny knife

Then I am bleeding
And life's last sight of light
Was the red blue sky
On the afternoon that I die

The afternoon
I
successfully
escaped life

I embrace freedom
because death

It is my freedom

~10/21/2011~